İnterfaz G2 Evresinde Neler Olur? Bir Hücrenin Sessiz Hazırlığını Kendimde Bulduğum Gece
Önerdiğimiz İçerik: İnsanın denge merkezi nerededir ?
Okumaya Değer: İnsanların bulduğu ilk ışık kaynağı nedir ?
Kayseri’de kış başka olur. Hele akşam saatlerinde sokak lambaları sarı sarı yanarken insanın içine çöken o sessizlik yok mu… Bazen dışarıdaki ayazdan çok, insanın içindeki boşluk üşütüyor. Geçen ay tam da böyle bir geceydi. Elimde yarım kalmış kahvem, masanın üstünde açık duran biyoloji notları ve sürekli çalan ama açmaya cesaret edemediğim telefonum…
Hayatımın garip dönemlerinden birindeydim. Ne tam mutsuzdum ne de huzurlu. Sanki bir şey olacakmış gibi hissediyordum ama ne olduğunu bilmiyordum. Tam o sırada çalıştığım konu gözümün önüne geldi:
“İnterfaz G2 evresinde neler olur?”
Normalde düz bir biyoloji konusu gibi görünür. Ama o gece ilk kez bir hücreyle kendim arasında bu kadar benzerlik kurdum.
Çünkü bazen insan da bölünmeden önce hazırlanıyor.
Büyüyor.
Kontrol ediyor.
Eksiklerini tamamlıyor.
Kırıklarını saklıyor.
Ve hayata devam etmek için sessizce güç topluyor.
—
Bir Hücrenin Sessizliği ile Kendi Sessizliğim Arasında
Herkese merhaba! Bugün Estecom olarak sizlere “İnterfaz G2 evresinde neler olur” hakkında rehber niteliğinde bir yazı sunuyoruz.
İnterfaz denince çoğu insanın aklına sıkıcı ders kitapları geliyor. Ama bana hep bekleme hissini çağrıştırıyor. Özellikle G2 evresi…
Çünkü G2 tam olarak “hazırlık” demek.
Hücre bölünmeden hemen önce son kontrollerini yapıyor. Protein sentezi artıyor. Organeller çoğalıyor. DNA kontrol ediliyor. Hücre resmen kendi kendine şunu söylüyor:
“Hazır mıyım?”
İşte ben de bunu düşünüyordum o gece.
Hazır mıydım?
Yeni bir şehre gitmeye…
Yeni insanlara güvenmeye…
Eski kırgınlıkları bırakmaya…
Bilmiyordum.
Kayseri’nin o soğuk gecesinde pencereyi açıp derin nefes aldım. Kar hafif hafif yağıyordu. Uzaktan geçen arabanın sesi bile yalnız hissettiriyordu.
Sonra masadaki notlara geri döndüm.
İnterfaz G2 Evresinde Neler Olur?
Biyolojik olarak bakarsak G2 evresi, hücre döngüsünün interfaz aşamasının son bölümüdür.
Yani hücre artık bölünmeye çok yaklaşmıştır.
Bu evrede:
Hücre büyümeye devam eder
Protein sentezi hızlanır
ATP üretimi artar
Organeller çoğalır
DNA’da hata olup olmadığı kontrol edilir
Mitoz için son hazırlık yapılır
İnsan okuyunca çok teknik geliyor ama aslında inanılmaz insani bir tarafı var bunun.
Çünkü hayat da bizi büyük değişimlerden önce hazırlıyor.
Bazen sessizce.
Bazen can yakarak.
—
Annemin Mutfakta Sessizce Ağladığı Akşam
Bir akşam annem mutfakta çay doldururken onu ağlarken gördüm. Çok belli etmemeye çalışıyordu ama gözleri kıpkırmızıydı.
“İyiyim,” dedi.
İnsan bazen en çok o kelimeye inanamaz.
Masaya oturduk. Televizyon açıktı ama kimse izlemiyordu. O sırada ben yine hücre bölünmesi çalışıyordum. Annem gülerek:
“İnsan şu biyolojiyi çalışırken biraz daha az karmaşık hissediyor mu?” dedi.
Gülümsedim.
“Aslında daha çok hissediyorum,” dedim.
Çünkü gerçekten öyleydi.
Bir hücrenin bile bölünmeden önce kendini kontrol etmesi gerekiyorsa, insanın kırıldıktan sonra toparlanmak için zamana ihtiyaç duyması çok normaldi.
Belki de ben hayatımın G2 evresindeydim.
—
Hücreler Bile Hata Kontrolü Yapıyor
İnterfaz G2 evresinde en önemli olaylardan biri DNA kontrolüdür.
Hücre şuna bakar:
“Bir hata var mı?”
Eğer sorun varsa bölünme durdurulur.
Düşününce bu bana çok dokunuyor.
Çünkü insanlar genelde hatalarını görmeden devam etmeye çalışıyor. Yoruluyor ama durmuyor. Kırılıyor ama belli etmiyor.
Ben de uzun süre öyleydim.
Üniversiteyi bitirdikten sonra herkes hayatımın düzene girdiğini sanıyordu. Halbuki içimde sürekli yetişememe hissi vardı.
Sanki herkes hayatını kurmuştu da ben geç kalmıştım.
İşte o dönemde biyoloji çalışırken G2 evresini başka gözle okumaya başladım.
Çünkü hücre acele etmiyordu.
Önce hazırlanıyordu.
—
Kayseri’nin Soğuğu ve İçimdeki Bekleyiş
Bir pazar günü Hunat civarında yürüyüşe çıkmıştım. Hava buz gibiydi. Ellerim cebimde, kulaklığım takılıydı ama müzik bile kafamın içini susturamıyordu.
İnsan bazen hayatında büyük bir şey olacakmış gibi hissediyor ama hiçbir şey olmuyor.
En zor hislerden biri bu.
Beklemek.
Tam o sırada aklıma yine o soru geldi:
İnterfaz G2 evresinde neler olur?
Cevap aslında çok basitti:
Hazırlık olur.
Ama insan hayatında hazırlık dönemleri hep görünmezdir.
Kimse senin geceleri düşündüklerini bilmez.
Kimse korkularını görmez.
Kimse toparlanmaya çalıştığını fark etmez.
Dışarıdan sadece duruyormuşsun gibi görünür.
Tıpkı interfaz evresindeki hücre gibi.
—
Protein Sentezi ve İnsanların Güç Toplama Biçimi
G2 evresinde protein sentezi ciddi şekilde artar. Çünkü hücre bölünmek için enerji ve yapı taşlarına ihtiyaç duyar.
Bu kısmı ilk öğrendiğimde çok etkilenmiştim.
Çünkü insanın da hayata devam edebilmesi için görünmeyen şeylere ihtiyacı var:
Bir mesaj
Bir sarılma
Bir dost sesi
Bir kahve molası
Bir umut cümlesi
Bazen küçücük şeyler insanı yeniden ayağa kaldırıyor.
Ben bunu geçen yıl çok yaşadım.
Bir arkadaşım gece üçte sadece şunu yazmıştı:
“Geçecek.”
Tek kelime.
Ama o gece gerçekten ihtiyacım olan şey buydu.
Belki hücrelerin protein sentezi de biraz buna benziyor.
Sessiz ama hayati.
—
Mitokondriler Çalışırken İnsan Neden Yoruluyor?
Komik taraf şu…
Hücrelerimiz sürekli enerji üretirken biz bazen yataktan çıkacak gücü bile bulamıyoruz.
Özellikle sonbaharda içime çöken ağırlığı anlatamam. Sabah alarmı çalıyor ama sanki ruhum kalkmak istemiyor.
O dönemlerde bilim bana hep tuhaf bir teselli verdi.
Çünkü biyoloji mükemmel değil.
Hücreler hata yapıyor.
DNA hasar görüyor.
Sistem aksıyor.
Ama yine de devam ediyor.
Bu bana umut veriyor.
—
İnterfaz G2 Evresi Aslında Bir Eşik
G2 evresi teknik olarak mitozdan önceki son duraktır.
Yani artık dönüş çok yakındır.
Ve galiba insan hayatında da böyle dönemler oluyor.
Bir ilişki bitmeden önce…
Yeni bir işe başlamadan önce…
Şehir değiştirmeden önce…
İnsan içinde garip bir sessizlik taşıyor.
Ben Kayseri’den ilk kez uzun süreli ayrıldığım gün bunu çok hissettim.
Otobüs terminalinde annem sarılırken ağlamamaya çalışıyordum. Ama insan bazı vedalarda çocuk gibi hissediyor.
Otobüs hareket ettiğinde kulaklığımı taktım ve camdan dışarı baktım.
Tam o an aklımdan şu geçti:
“Belki değişim başlamadan önce herkes kendi G2 evresinden geçiyor.”
—
Hücreler Gibi İnsanlar da Kırıklarını Gizliyor
G2 evresinde hücre DNA hasarlarını onarmaya çalışır.
Bu detay beni hep duygulandırıyor.
Çünkü insanların da görünmeyen hasarları var.
Kimisi çocukluğunu taşıyor.
Kimisi terk edilmenin izini.
Kimisi başarısızlık korkusunu.
Kimisi sadece yorgun.
Ve çoğumuz günlük hayatta bunları saklıyoruz.
Gülüyoruz.
Kahve içiyoruz.
İşe gidiyoruz.
Ama içimizde sürekli çalışan görünmez bir tamir süreci oluyor.
—
Bir Gece Günlüğüme Şunu Yazmıştım
“Belki de kötü hissetmek başarısızlık değildir. Belki sadece hazırlık aşamasıdır.”
Bu cümleyi yazdıktan sonra uzun süre deftere baktım.
Çünkü ilk kez kendime kızmadan düşünmüştüm.
Hep güçlü olmak zorundaymışım gibi davranıyordum. Halbuki bazen durmak gerekiyor.
Hücreler bile durup kontrol yapıyorsa insan neden kendine bunu çok görüyor?
—
İnterfaz G2 Evresinde Neler Olur? Bilimsel Ama Hayatın İçinden Bir Cevap
Bilimsel olarak baktığımızda G2 evresi:
Hücrenin son hazırlık aşamasıdır
DNA kontrol edilir
Protein sentezi hızlanır
Enerji üretimi artar
Bölünme için eksikler tamamlanır
Ama duygusal tarafından bakınca bana başka bir şey anlatıyor:
Bazen görünürde hiçbir şey olmuyorken insan içinde büyük değişimler hazırlanıyordur.
Ve galiba en zor dönemler de bunlar.
Çünkü dışarıdan anlaşılmaz.
—
Estecom olarak “İnterfaz G2 evresinde neler olur” konusunda sizlere faydalı olabildiğimizi umuyoruz. Diğer içeriklerimizi de incelemeyi unutmayın!
Sonuç: Herkesin Hayatında Bir G2 Evresi Var
Bugün dönüp baktığımda şunu fark ediyorum:
Hayatım boyunca en çok değiştiğim dönemler, dışarıdan en durgun göründüğüm zamanlarmış.
Sessiz kaldığım…
Kendimi sorguladığım…
Gece yürüyüşlerine çıktığım…
Kimseye anlatmadan ağladığım günler…
Meğer hepsi hazırlıkmış.
İnterfaz G2 evresi de tam olarak bunu anlatıyor bana.
Bir hücre bölünmeden önce nasıl son kez kendini toparlıyorsa, insan da büyük değişimlerden önce içine dönüyor.
Belki şu an sen de kendi G2 evrenden geçiyorsundur.
Yorgun hissediyor olabilirsin.
Kararsız olabilirsin.
Kırılmış olabilirsin.
Ama belki de içinde yeni bir başlangıcın hazırlığı vardır.